07 febrúar 2006

Hér kemur lítil skondin saga frá London. Ég var á veitingastaðnum ASK og hafði pantað mér pizzu, spurði svo hvort hægt væri að fá soya ost. Konan sagðist ekki halda það en vildi spyrja e-n, ég sagði reyndar að hún þyrfti þess ekkert þetta væri í fínu lagi.
Svo nokkru síðar kemur hún með managerinn og hann segist hafa verið að fletta upp í e-m bókum og hringja e-r símtöl til ostaframleiðandans til að sjá hvort fólk með mjólkuróþol mætti borða hann, en hann gæti ekki verið viss.
Þá verður mömmu á að spyrja hvort þetta sé ekki bara mozarella ostur, fer hann þá ekki inní eldhús og nær í oststykki tilað sýna okkur! Allan tíman var ég nú barað segja þeim að gera ekkert mál þetta yrði alveg í góðu. Svo sagði hann að hann gæti ekki tekið ábyrgð ef ég myndi deyja eða fara á spítala eða e-ð hehe.

Jæja svo kom maturinn og altlaf var managerinn að sníglast í kringum borðið okkar og horfa grunsemdar augum á okkur, með síma í hönd (greinilega tilbúinn að hringjá neyðarlínuna!). Ég held að miklu fargi hafi verið af honum létt að ég skyldi ekki deyja! Verð þó að viðurkenna að mig langaði mikið tilað þykjast fá smá flog hehe